Als u een aanvraag tot teruggeleiding van een kind wilt indienen nadat een kind ongeoorloofd naar een ander land is overgebracht, kunt u bij de Nederlandse Centrale Autoriteit een aanvraagformulier opvragen. De Nederlandse Centrale Autoriteit wil in ieder geval het volgende weten:
- Leeftijd van het kind.
- Woonplaats van de verzoekende ouder en het kind.
- Ouderlijk gezag.
- Bestaat er een omgangsregeling?
- Toedracht van de kinderontvoering.
- (Vermoedelijke) verblijfplaats van het kind.
Taken Centrale Autoriteit
Indien er sprake is van internationale kinderontvoering vanuit Nederland, wordt er onderscheid gemaakt tussen ontvoering naar een verdragsland en ontvoering naar een niet-verdragsland. De taken van de Nederlandse Centrale Autoriteit verschillen bij ontvoering naar een verdragsland en niet-verdragsland.
Verdragslanden
De verblijfplaats van het kind vaststellen.
Meestal zal, zonder veel moeite, vastgesteld kunnen worden naar welk land het kind is ontvoerd en waar het zich daar bevindt. Is dat niet het geval, dan kan de hulp worden ingeroepen van politie en justitie in het land waar het kind zich vermoedelijk bevindt bij het bepalen van de verblijfplaats van het kind.
De terugkeer van het kind bevorderen
De centrale autoriteiten van de betrokken landen proberen eerst de terugkeer op vrijwillige basis te regelen. In sommige verdragslanden treden de centrale autoriteiten zelf op in de procedures en in andere verdragslanden schakelen zij hiervoor een advocaat in. Wanneer de ontvoerende ouder niet vrijwillig meewerkt dan zullen de betrokken centrale autoriteiten behulpzaam zijn bij het aanhangig maken van een teruggeleidingsprocedure.
De terugkeer van het kind regelen
Als de rechter heeft besloten dat het kind moet terugkeren naar zijn gewone verblijfplaats, dan kunnen de ouders de terugkeer onderling regelen. Ingeval dit niet mogelijk is, zal de Nederlandse Centrale Autoriteit samen met de buitenlandse centrale autoriteit de terugkeer regelen.
Uitgaande zaken Niet-Verdragslanden
In de landen die niet aangesloten zijn bij een van de internationale verdragen bestaan geen centrale autoriteiten. Indien er sprake is van een ontvoering van een kind naar een niet-verdragsland wordt de zaak door de Nederlandse Centrale Autoriteit geregistreerd en doorgestuurd naar het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken stuurt het verzoek zo spoedig mogelijk door naar de Nederlandse vertegenwoordiging (ambassade/consulaat) in het betreffende land. De Nederlandse vertegenwoordigers in het buitenland zijn bij de uitoefening van hun diplomatieke en consulaire bevoegdheden in die Staat gebonden aan de algemeen geldende geschreven en ongeschreven regels van die Staat.
Contact met minderjarige leggen
Voor zover de lokale situatie het toelaat, probeert de Nederlandse vertegenwoordiging het contact met de minderjarige te onderhouden. Indien contact met de minderjarige door de ontvoerende ouder of diens familieleden onmogelijk gemaakt wordt, zullen de autoriteiten van het land verzocht worden hierbij te bemiddelen opdat een gesprek met de minderjarige en eventueel de familieleden mogelijk gemaakt kan worden.
Adressen en telefoonnummers verstrekken
In sommige gevallen dient de achtergebleven ouder in het land waar het kind wordt achtergehouden een gerechtelijke procedure inzake het ouderlijk gezag te starten of een procedure om de andere ouder tot afgifte van het kind te dwingen. De Nederlandse vertegenwoordiging treedt niet met of namens de achtergebleven ouder op in dergelijke procedures. Om de achtergebleven ouder zoveel mogelijk behulpzaam te zijn bij het vinden van een advocaat in dat land, kan desgewenst en voor zover mogelijk, wel een actuele lijst worden samengesteld van advocaten gespecialiseerd in het personen- en familierecht.
Voor zover er in het betreffende land maatschappelijke hulporganisaties bestaan, zou daarvan eveneens op verzoek een lijst kunnen worden samengesteld opdat de achtergebleven ouder zich desgewenst ook tot dergelijke organisaties voor advies kan wenden. Ook in Nederland zijn er diverse organisaties die u daarbij behulpzaam kunnen zijn (Stichting Gestolen Kinderen, Stichting Lawine, DCI en ISS).
Wanneer kan CA weinig of niets voor u doen?
In de volgende gevallen moet u er rekening mee houden dat de bemiddeling van de Nederlandse Centrale autoriteit weinig of geen resultaat oplevert.
Uw verzoek om bemiddeling is aan de late kant
Hoe eerder u de Nederlandse Centrale Autoriteit bij de zaak betrekt, hoe groter de kans van slagen. Als er langer dan één jaar is verstreken tussen de ontvoering en het verzoek bij de rechter, kan de rechter vaststellen dat het in het belang van het kind is dat het niet terugkeert naar zijn gewone verblijfplaats omdat het kind inmiddels is geworteld in de nieuwe situatie. Daarom is het van belang dat u als achtergebleven ouder het volledig ingevulde aanmeldformulier en de bijbehorende documenten zo spoedig mogelijk na de ontvoering aan de Centrale Autoriteit retourneert.
Terugkeer betekent gevaar voor het welzijn van het kind
De rechter zal meestal een verzoek tot terugkeer afwijzen als de terugkeer een gevaar voor de geestelijke en/of lichamelijke gezondheid van het kind oplevert en het kind daardoor op een of andere manier in een ondraaglijke situatie komt.
Het kind maakt ernstig bezwaar tegen zijn terugkeer
In procedures over ouderlijk gezag en omgang is het gebruikelijk dat de rechter rekening houdt met de voorkeur van het kind. Het kind moet hiervoor wel oud genoeg en voldoende mondig zijn. Bovendien moet het kind in staat zijn de situatie te begrijpen. Op basis van de voorkeur van het kind kan de rechter besluiten dat het kind niet hoeft terug te keren.
U heeft niet het ouderlijk gezag over het kind
Het is mogelijk dat u in de stellige overtuiging leefde dat u het ouderlijk gezag over het kind had. Echter bij nadere bestudering van de stukken kan blijken dat u niet over gezag beschikt. Het kind blijft dan in het algemeen bij de ouder die wél het ouderlijk gezag heeft.
Het ontvoerde kind is 16 jaar of ouder
Is het ontvoerde kind 16 jaar of ouder, dan neemt de Centrale Autoriteit de zaak niet in behandeling. Wordt een kind tijdens de behandeling van de zaak 16 jaar, dan staakt de Centrale Autoriteit de behandeling.
< Terug
