Mike komt langs op het spreekuur van de kinderrechtswinkel. Hij is tien jaar oud en vertelt dat zijn ouders in een echtscheidingsprocedure zitten. Hij woont op het moment bij zijn moeder en bezoekt zijn vader eens in de twee weken in het weekend. De vader van Mike wil graag dat Mike bij hem komt wonen en wil hem vaker zien. Dit veroorzaakt nogal wat onrust bij Mike. Zijn vraag aan de medewerkers van de kinderrechtswinkel is dan ook of er niet een omgangregeling vastgelegd kan worden zodat hij weet waar hij aan toe is en zijn vader niet langer blijft vragen of Mike bij hem komt wonen. Dit heeft volgens hem veel voordelen. Zo kan hij ook gewoon zijn huisdieren blijven verzorgen, weten zijn vriendjes waar hij is en kan hij gewoon blijven voetballen in de woonplaats van zijn moeder. Hij wil wel zijn vader om het weekend blijven zien. De medewerkers van de kinderrechtswinkel leggen Mike uit dat, omdat hij nog geen 12 jaar is, de rechter hem niet hoeft te horen. Wel kan Mike een brief schrijven aan de rechter waarin hij alles uitlegt en vertelt wat hij wil. Het is dan aan de rechter om te beslissen wat hij doet met de brief. Ondanks het risico dat er niks met de brief gebeurt, wil Mike toch graag iets doen en vraagt hij aan een medewerker van de kinderrechtswinkel om hem te helpen met het schrijven van de brief. Als de brief af is, schrijven de medewerkers een aparte brief ter begeleiding van Mike’s brief. De medewerkers van de kinderrechtswinkel sturen de brief vervolgens op naar de rechter.




