De kern van de bevoegdheid van de Nederlandse rechter ingeval van een internationale echtscheiding is te vinden in de zogenaamde Brussel II-bis Verordening. Deze verordening is echter alleen van toepassing voor EU-lidstaten.
Bij wijze van hoofdregel kan ervan worden uitgegaan dat de bevoegdheidsregeling die in Brussel II-bis is opgenomen hier te lande moet worden toegepast, indien het gaat om een internationale echtscheidingsprocedure en waarbij u en uw echtgeno(o)t(e) of één van u beiden gewone verblijfplaats hebben in een EU-lidstaat dan wel onderdaan zijn van een EU-lidstaat.
Op grond van de Brussel II-bis Verordening is de Nederlandse rechter in de volgende gevallen bevoegd tot het wijzen van een echtscheidingsvonnis:
- indien beide echtgenoten de Nederlandse nationaliteit hebben;
- indien beide echtgenoten in Nederland wonen;
- in geval van een gemeenschappelijk verzoek, één van de echtgenoten in Nederland woont;
- indien de verzoeker in Nederland woont en hier tenminste één jaar voorafgaand aan het verzoek heeft gewoond;
- indien de verzoeker de Nederlandse nationaliteit heeft en sinds zes maanden voorafgaand aan het verzoek in Nederland woont;
- indien echtgenoten Nederland als laatste gewone verblijfplaats hebben gehad en één van hen hier nog verblijft;
- indien de verweerder in Nederland woont.
Indien de Nederlandse rechter op grond van voorgenoemde situaties rechtsmacht heeft, dan is deze ook bevoegd om te beslissen over de voorlopige voorzieningen. Dit geldt in beginsel ook met betrekking tot de nevenvoorzieningen.
